กลิ่นของเขาประเดี๋ยวเดียวก็จางไป
จากเสื้อเชิ้ตทุกตัว
ฉันส่งเสื้อพวกนี้ไปขายมือสอง
รวมทั้งเสื้อหนาวและชุดสูท
รองเท้า
เก็บเขาได้มากกว่า เขาถูกพิมพ์
ลงในรองเท้า ฉันไม่ได้เผา
หรือทิ้ง หรือยกให้ใคร
กาลเวลาพรากธรรมชาติของมันแล้ว

ไม่มีสิ่งใดเหลืออยู่
จะไม่มี
เส้นผมของเขาในหวี
แต่ฉันอยากเชื่อ
ว่าในฝุ่นละอองที่ฟุ้งในบ้าน
การปรากฏตัวเล็กๆ น้อยๆ จะยังขยับไหว
ขนตาสักเส้น
เล็บมือแข็งรูปจันทร์เสี้ยว
ที่บางครั้ง
ในรอยพับของม่าน
หรือในปกหนังสือ
ฉันได้สัมผัส
เศษเสี้ยวหนึ่งของผิวหนังเขา

    Pamela Gillilan   แปลโดย เฟย์